From Los Angeles

Geldik,yerlestik,anlastik,sasirdik,sevindik,dusunduk,umutlandik,tazelendik,hayalleri planlari yeniledik,parlattik,cilaladik.Yeni sozler vedik,yeni dualar ekledik,yeni yine niyetlerle besmele cektik.
Iste resimler;

 Azra ikea katalogunu incelerken

 Havuz korkusu olmayan fistik

 Adil'in yeni tutkusu,ninjago!Sayfalari tek tek cevire cevire insa ediyor!Bayram hediyesi.

 Azra'nin yenilenen tutkusu.Topuklu ev terlikleri.Kendi istegi uzre bayram hediyesi.

 Cekirdek ailemizin dogum gunu serisinden,Agustos ayina ozel 32. yas ,hala sevgiliyiz pastasi.

Azra'ya hala en cok kimi seviyorsun sorusunu sordugumuzda Adil diyor..

 Cekirdek ailemizin bayram sabahi klasigi-Ramazan 2012

 Kizgin olursa eller belde,

Bayram piknigi sonrasi.

Dostlara veda,

Dun ahiskali arkadaslarima gittim iftara.Yolda giderken yollarla vedalastim,kac kere gittim bu yollardan,neler dusundum,neler dinledim diye tatli huzunlu keyif yaptim.Sonra arkadaslarimi dusundum,4 yillik dostuluguma ne cok ani ama ne cok guzel tatli ani olusturmusuz onu dusundum.Hic kirgin bir gunumuz bile olmadi,hic birbirmizi yanlis anlamadik.Cok mutlu,keyifle gittim,cok da keyifli bir aksam gecirdim.
Yine cocuklar buyuk bir patirdiyla bir o yana,bir bu yana suru halinde kosusturuyorlardi.Ayni burda bahsettigim gibi.Ramazanin guzelliginden,bereketinden,cocuklara nasil anlatmaliyiz ,nasil sabirli anneler olmayiliz falan diye hem dertlendik,hem dertlestik.

Simdi esyalarda gitti ya,acayip rahatladim,arkadaslari birak,yillardir alisveris yaptigim yerlerle bile vedalasasim var..Aksam cok keyifliydi,saat 11'e dogru kucaklasip,ayrildim.

Hayat hep boyle,

Okudugum bloglarda anneler cocugundan,cokca da cocuklarindan bahsediyor.Hayatlarinin ne zor oldugundan,nasil kosturmaca ve telas oldugundan,yardimsiz  nasil zorlandiklarindan.Ben hepsinide buyuk keyifle okuyorum,ve anca onlari okudugum zaman farkediyorum benimde iki cocuk buyuttugumu,hemde yanlizlarin yanlizi oldugumu,cogu gunun telas icinde oldugunu,alisverisin pisirmenin ,yemenin herseyi yiyememenin ayri dert oldugunu,gurbette zaten oldugumuzu ama yinede yazilanlar kadar zorluk cekmedigimi,yada yasadiklarim fazla bile olsa boyle hissetmedigimi.neden mi?Bilmiyorum..

Ramazanin 2. aksami

Belki,zorluk hayatimizin bir parcasi olarak buyuduk ondan,belki gorunmeyen el,O rahmet biz farketmesekte hep uzerimizde oldugundan,olduguna emin oldugumuzdan,ama sonucta mutlaka oyle olmasi gerektiginden!

Hayat su bos evimizde bile yine yanliz ama pek tatli,pek huzurlu.Bu gunun insani cok dusunuyor,cok kafa yoruyor.Herseye bir sebep mana ariyor.Bazen-aslinda keske herzaman- rahat olmak,hayat hep boyle demek,su yasadigim an hakkimda en hayirli olan sekli demek en guzeli!